„Nawróć się, a będziesz szczęśliwy”

Chcielibyśmy podziękować wszystkim osobom, które przybyły na ten zjazd, za wspólną modlitwę,
za czas spędzony razem, za każdą rozmowę i pomoc.

Jesteśmy także bardzo wdzięczni parafianom, którzy przyjęli młodzież z SWE na obiad
oraz tym, którzy wsparli organizację zjazdu przy zbiórce pieniędzy, obiecujemy modlitwę w Waszej intencji.








Młodzież, która chciałaby uczestniczyć w naszych spotkaniach zapraszamy we wtorki o 19:00 do świetlicy w Szkole Salezjańskiej.

1% na młodzież!

Czym jest dla Was wspólnota?

" Wspólnota dla mnie jest drugą rodziną! " - Marcin P.

"Wspólnota jest dla mnie bardzo ważna ,
gdyż dzięki niej nie tylko mogę rozwijać swoją wiedzę o Bogu ,
udoskonalać swoją modlitę i wytrwałość w niej ,
ale również mogę spotkać się z przyjaciółmi,
porozmawiać, bawić się i wygłupiać, w trudniejszych momentach
możemy pomagać sobie nawzajem
i ogólnie być razem jak rodzina." - Agnieszka

"Miejscem, w którym można być w pełni sobą! :) " - Emilka

"Gdzie nie siedzimy bezczynnie, tylko zawsze jest coś do roboty.
Poruszamy ważne tematy a przy tym się doskonale bawimy, jest jak w rodzinie "- Julia

"Grupą ludzi podążającą w tym samym kierunku."- Ania

"Wszystkim, codziennością ,systemem dzięki któremu każdego dnia budzę się szczęśliwy." - Marcin K.

"Ostoją, czymś, do czego zawsze można wrócić i liczyć na pomoc." - Daria

"Całością, której jestem częścią, nieodłączną cząstką.
Nie wyobrażam sobie życia bez wspólnoty, dzięki której jestem szczęśliwa.
Tak naprawdę to SWE jest dla mnie wszystkim."- Magda

SWE

Myśl powstania wspólnot SPE zawiązała się w dniach pielgrzymowania młodych w 1991 roku na Jasną Górę, gdzie odbywało się VI spotkanie młodych całego świata z PIOTREM NASZYCH CZASÓW – JANEM PAWŁEM II.
Do Częstochowy idzie wśród innych pielgrzymka koszalińsko-kołobrzeska. Grupa dziewiąta tej pielgrzymki to błękitna grupa salezjanów. Jej uczestnicy na postojach zamiast odpoczywać pląsają wciągając do Bożej zabawy mieszkańców.
Kwatermistrzowie błękitnych- klerycy Darek Presnal i Leszek Zioła-w miejscowości Obora postanawiają stworzyć młodzieżową pielgrzymke, która na trasie będzie ewangelizować. Rok 1992 w Szczańcu spotyka się 180 młodych ludzi. Rusza Salezjańska Pielgrzymka Ewangelizacyjna. Od tej pory pielgrzymowanie zmieniło swe oblicze.
Oprócz tradycyjnych cech, jakie charakteryzują każdą pielgrzymkę, salezjanie i młodzież z SPE postanowiła wszystkim napotkanym na trasie ludziom głosić z nowym zapałem i nowymi środkami Dobrą Nowinę.
Na ulicach i rynkach miast, przez które pielgrzymowano, wystawiano inscenizacje teatralne, organizowano koncerty piosenek religijnych, zabawy dla dzieci, a w miejscach noclegowych urządzano Apele Jasnogórskie połączone z przedstawieniami, czasem świadectwami.
Właśnie ta radość ewangelizacji, spontaniczność i pogoda ducha, gdy po całym dniu wędrówki młodzież zamiast odpoczywać, spędza czas na zabawie i modlitwie z mieszkańcami, stała się cechą wyróżniającą SPE spośród wszystkich innych pielgrzymek. Pomysł na taką pielgrzymkę okazał się niezwykle trafny. Jak grzyby po deszczu w całym kraju zaczęły powstawać nowe wspólnoty. Kilka lat później w głowach moderatorów zrodził się nowy pomysł, aby doświadczenia i formę z pielgrzymkowych ewangelizacji przenieść na rekolekcje młodzieżowe, które odbywałyby się w losowo wybranych miastach. Do pierwszej takiej akcji zaproszono trzydziestoosobową grupę animatorów SPE.
Stali się oni założycielami nowego ruchu, który nazwano Pustynią Miast.

Wkrótce wyruszono do pierwszych miejscowości. Organizowano spotkania ewangelizacyjne na osiedlach, placach, ulicach, odwiedzano szpitale, domy dziecka, więzienia. I działy się cuda…
Do Pustyni Miast przyłączała się młodzież napotykana w czasie ewangelizacji na osiedlowych boiskach, przy budkach z piwem, na rockowych koncertach, czy na niedzielnych Mszach świętych.

Gdzie was znaleźć?






A W ŚRODKU....




Cele

Podstawowym zadaniem wspólnot Salezjańskiej Pielgrzymki Ewangelizacyjnej jest pogłębianie wiary przez zrzeszoną w niej młodzież oraz ewangelizacja wszystkich, których spotykamy na swojej drodze.
A to wyjątkowa ewangelizacja, którą zapoczątkował święty Jan Bosco. To właśnie On wpadł na pomysł, że najskuteczniej głosić Dobrą Nowinę wśród młodych ludzi przy pomocy samej młodzieży. .
Ksiądz Bosco oparł się na założeniu, że młodzieży łatwiej (niż osobom duchownym) nawiązać znajomości i kontakty wśród swoich rówieśników. I właśnie ta łatwość nawiązywania przyjaźni, oparta na takim samym sposobie myślenia, wspólnych zainteresowaniach oraz podobnym sposobie życia, posłużyć miała za podstawę do rozpoczęcia ewangelizacji. .
Ewangelizacji, która nie opiera się na „prawieniu kazań”, lecz na dawaniu świadectwa własną postawą i życiem..
Poruszając w rozmowach zagadnienia wiary, otwarcie i odważnie przyznając się do niej, uczestnicząc w eucharystii, czy też przez tak banalny gest jak przeżegnanie się przed posiłkiem, młodzi ludzie w swoim towarzystwie zasiewają „ziarno”. Ziarno, które ma ukazać, że wiara nie jest czymś wstydliwym, lecz drogą do radości i wewnętrznego spokoju ducha.
Jest także nadzieją, że zawsze jest ktoś, kto cię kocha bez względu na uczynki. Ktoś, kto zawsze przyjmie cię z otwartymi ramionami.
Wspólnoty SPE są otwarte na wszystkich młodych ludzi, którzy chcą pogłębić swoją wiarę lub po prostu szukają odpowiedzi na nurtujące je pytania.
W trakcie całorocznej pracy formacyjnej we wspólnotach, rozważając fragmenty Pisma Świętego i opierając się na doświadczeniu innych członków wspólnoty łatwiej uporać się ze swoimi problemami.

Specyficzna atmosfera panująca we wspólnocie, atmosfera radości z samego faktu bycia razem, zaufania i tolerancji, jest najlepszym elementem spajającym młodzież i pobudzającym ją do dalszego działania i nawiązywania jeszcze głębszych relacji.
Spędzając wspólnie czas, dzieląc się swoimi problemami i radosnymi chwilami, grupa staje się prawie rodziną, która potrafi bezinteresownie się wspierać. Kulminacją i podsumowaniem całego roku działalności wspólnot SPE jest piesza pielgrzymka na Jasną Górę, jednak to tylko kilkanaście dni w roku, (mimo że niesamowicie ważnych).
Najwięcej wysiłku wspólnoty poświęcają na aktywną pracę w swoich parafiach.
Istotną cechą wspólnot SWE jest to, że to właśnie sama młodzież przygotowuje i realizuje własne pomysły.
W swoich parafiach prowadzą zajęcia dla dzieci i młodzieży, animują Msze święte, czuwania, adoracje, pomagają w prowadzeniu rekolekcji…
Służą wszędzie tam, gdzie mogą tę pomoc zaoferować. Oprócz działalności lokalnej podejmowane są również akcje o szerszym zasięgu. Wspólnoty z ruchu SWE animują grupę w salezjańskiej pielgrzymce Suwałki – Ostra Brama.
Pustynia Miast była jedną ze wspólnot, które założyły Przystanek Jezus, inicjatywę ewangelizacyjną związaną z głoszeniem Dobrej Nowiny wśród młodzieży na Przystanku Woodstock. SWE posiada również własną, rozbudowaną witrynę internetową.
Od kilku lat wspólnymi siłami, Pustynia Miast wraz z SPE, redagują własne pisemko – „Biuletyn Salezjańskich Wspólnot Ewangelizacyjnych”.„Chardcore Christian” – nieregularnika Radykalnej Akcji Ewangelizacyjnej, wydano także kilka pozycji książkowych.
Połączonymi siłami Chóru SWE oraz, zrodzonego we wspólnotach zespołu Stróże Poranka, wydane zostały do tej pory trzy płyty CD: „Czas Łaski”, „Stróże Poranka” oraz „Ze słońcem wstaje nadzieja” .

Co robimy?

Jako SWE mamy świadczyć w każdym naszym środowisku,
jednak miejscem gdzie najczęściej można nas spotkać to parafia św Marka w Bydgoszczy.

To tam spotykamy się na spotkaniach formacyjnych,
gdzie w duchu radości rozmawiamy na różne tematy
oraz ustalamy w jaki sposób możemy posługiwać.

Jednym z naszych zadań jest ubogacanie Mszy niedzielnej dla młodzieży o godzinie 9.
Mamy różne talenty i je wykorzystujemy dlatego na takiej Mszy śpiewamy.

Diakonia liturgiczna czyta czytania, modlitwę wiernych oraz pisze komentarze.
Na kazaniach poprzez scenki teatralne pragniemy przekazać obrazem treści Ewangelii.

Można nas również spotkać na Mszach pierwszopiątkowych
oraz nabożeństwach uzdrowienia, które również animujemy muzycznie.









SWE na Jasnej Górze:


Akcja Pustyni Miast 2014: